Tango
Groteska, absurd i błyskotliwy humor — a pod nimi pytania, które nurtują każde pokolenie. „Tango” Sławomira Mrożka to teatr, który bawi, wciąga i prowokuje do myślenia. Główny bohater, Artur, wraca do domu z wykładów i odkrywa świat bez zasad — chaos, anarchię i swobodę pozbawioną granic. Jego idealistyczna próba przywrócenia porządku prowadzi do dramatycznej konfrontacji i staje się symboliczną opowieścią o upadku wartości. To historia o zderzeniu idealizmu z brutalną rzeczywistością — i o tym, jak łatwo ład może zamienić się w chaos. Wybitny dramat Mrożka pulsuje dziś wyjątkowo mocno, stając się lustrem współczesnych dylematów. Ścierają się tu liberalna wolność, bezgraniczna tolerancja i artystyczny eksperyment z potrzebą sensu, tożsamości i tradycji. W rzeszowskiej interpretacji Marcina Sławińskiego konflikt ten zostaje odczytany z perspektywy współczesnych doświadczeń. Reżyser, znany z zamiłowania do inteligentnej komedii, proponuje spektakl wierny oryginałowi, a zarazem nowoczesny i sugestywny. „Tango” — jeden z najważniejszych polskich dramatów XX wieku, tłumaczony na dziesiątki języków i wystawiany na całym świecie — to zaproszenie do przeżycia teatru, który inspiruje do refleksji i rozmowy.